tag:blogger.com,1999:blog-231334262011-12-13T22:55:33.951-05:00മഴമേഘങ്ങള്കറുത്ത മേഘങ്ങപടലങ്ങളെ വകഞ്ഞ് മാറ്റി;ചാറി തുടങ്ങിയാല്,അടിവച്ചുു കളിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റ്റെ ആര്൫തയോടെ;ഞര൩ുകളിലാകെ ഉറഞ്ഞുകൂടന്ന സ്നേഹത്തിന്റ്റെ നനുത്ത തണുപ്പോടെ..Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-17464317143352757392008-06-15T17:27:00.000-05:002008-06-15T17:30:57.495-05:00മഴമേഘത്തിന്റെ സ്വപ്നക്കൂട്..[ഈ വിഷുവും മാറ്റമ്മില്ലാതെ... കൈനീട്ടം വാങ്ങാനെത്തിയ വിഷുപക്ഷിയെ വെറും കൈയോടെ പറഞ്ഞയക്കേണ്ടി വന്നു ... ഒന്നും മനഃപൂര്വമായിരുന്നില്ല...എല്ലാം നഷ്ടപ്പ്പ്പെട്ട മഴമേഘത്തിന് സ്വന്തമായി ഒന്നുമില്ല തന്റെ സ്വപ്നക്കൂടല്ലാതെ...]<br /><br /><br />അരമുറുക്കി, രാവിനെ പകലാക്കി ഞാന് നെയ്തുകൂട്ടിയ എന്റെ സ്വപ്നകൂട് ... അതു മാത്രമാണ് എന്റേതായ് ഇന്ന് അവശേഷിക്കുന്നത്... അതു നഷ്ടപ്പെടുത്താനാണ് നീ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്...അതും കൂടി നഷ്ടപ്പെട്ടാല് പിന്നെ ഞാന് ഉണ്ടാവില്ല എന്നു മാത്രം...<br /><br />തണലില്ലാത്ത പാതകളില് നിന്നും ശേഖരിച്ച കല്ലുകള് കൊണ്ടു ഞാന് അടിത്തറ പാകി... പാകാന് ശ്രമിച്ചു എന്നു പറയുന്നാതാവും ശരി...ഇടനെഞ്ചിലെ അറകള് പൊളിച്ചു ഞാന്, ചുവരുകള് നിര്മിച്ചു... പലപ്പോഴും പൊളിച്ചു മാറ്റലിന്റെ വേദന സഹനത്തിന്റെ വരമ്പുകള് കഴിഞ്ഞും പോയിരുന്നു... എന്നിട്ടും മൗനത്തിന്റെ മേലാപ്പു കൊണ്ടു തീര്ത്ത മേല്ക്കൂരക്കുള്ളിലിരുന്നു, ഞാന് കരഞ്ഞില്ല... കരയണം എന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു... ഉച്ചത്തില്, ദിക്കുകള് കേള്ക്കുമാറ് കരയണം എന്നു തോന്നിയിരുന്ന നിമിഷങ്ങളില്, ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെ ഇരുകൈകള്ക്കൊണ്ടു സ്വീകരിക്കുന്ന ആഴിയുടെ അടുക്കലേക്കു ഓടും... ഇരുട്ടു മൂടി കാഴ്ചയുടെ അവസാന കണികയും ഇരുളെടുക്കുവോളം, ഒറ്റക്ക്... വിതുമ്പുവാന് വെമ്പി ആഴിയുടെ അനന്തതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്ന ഖിന്നയാം എന്റെ മുഖചിത്രം ഞാനറിയാതെ ആരൊക്കെയോ ഒപ്പിയെടുത്തു..."അരുതേ " എന്നു പറയാന് പലപ്പോഴും തുനിഞ്ഞതായിരുന്നു... അജ്ഞാതമായ ഏതോ ഒരു പിന്വിളി എന്നെ തടയുകയായിരുന്നോ...അതോ തടഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല എന്ന അവബോധം പ്രതികരണേശേഷിയെ തടഞ്ഞു നിര്ത്തുവാന് മാത്രം ശക്തമായതുകൊണ്ടോ...ഉപഭോഗവല്കരണത്തിനും ചൂഷണത്തിനുമിടയില് എന്റെ അസ്ഥിത്വഭാവം അസ്തമയ സൂര്യനൊപ്പം വീര്യം നഷ്ടപ്പ്പ്പെട്ട് അജ്ഞാതമായ ആഴങ്ങളില് നിപതിച്ചു...<br /><br />കൂടണയാന് തിടുക്കം കാട്ടി പായുന്ന പറവകളോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നി... സ്വപ്നങ്ങള് നേടാന്, എന്നോടൊപ്പം പറന്നുയരാന് മത്സരിച്ചിരുന്ന അവക്കു ചേക്കേറാന് മാളങ്ങളുണ്ട്...എന്നാല് സൂര്യനും ചന്ദ്രനും താരാപഥങ്ങള്ക്കും ഒപ്പം നില്ക്കുന്ന എനിക്കു ഒന്നു തലചായ്ക്കാന് സ്ഥിരമായ്യൊരിടമില്ല !! ആകാശക്കൊട്ടാരം പണിതുവെങ്കില്ലും അവിടെ ഞാന് ഒരു അഗതി മാത്രം !! എന്റെ സ്നേഹധാരയില് നിന്നു കുടിച്ചൂറ്റം വച്ച പുഴ കുഞ്ഞുങ്ങള്, തുടക്കം നൃത്തം വച്ചു കളിച്ചു... അവക്കൊപ്പം ലോകവും... ഞാന് ഏറെ സന്തോഷിച്ച ദിനങ്ങളായിരുന്നു അവ... അടുവില് ലഹരിമൂത്ത പുഴ , പള്ളവീര്ത്ത ഉന്മാതതിമ്മിര്പ്പില്, എല്ലാം നശിപ്പിച്ചപ്പോള്, ഞാന് ശപിക്കപ്പേട്ടവളായ്...അടക്കം പറച്ചിലുകളും ശാപവാക്കുകളും നിറഞ്ഞ ദിനരാത്രങ്ങള്...എന്റെ മേല് കളങ്കം ചാര്ത്തപ്പെട്ടപ്പോള് കൂടെ നില്ക്കാന് ആരുമുണ്ടായില്ല... അതുവരെ എന്നെ പുകഴ്ത്തി നടന്നിരുന്ന വാനമ്പാടികള് എങ്ങോ പറന്നുപോയി...എന്നോട് കൂടെക്കൂടെ സല്ലപിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടയാല്മരം... എന്നും നിനക്കു ഞാന് തണല് തരാം എന്നു പറഞ്ഞു എന്റെ സ്നേഹം നേടാന് ശ്രമിച്ചവന്...സ്വന്തം ജീര്ണ്ണിതാവസ്ഥ പോലും ഓര്ക്കാതെ എന്നെ തഴഞ്ഞു...ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നിട്ടും,ഞാന് കാരണം ആരും വേദനിക്കുന്നതു കാണാന് വയ്യാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രം ഞാന് അജ്ഞാത ദേശത്തേക്കു പോകാന് തയ്യാറായി...അപ്പോള് നഷ്ടങ്ങളുടെയിടയിലും രത്നങ്ങളും മുത്തുകളും തിരയുന്ന എന്റെ വിരുദ്ധവികാരങ്ങള് എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നതായി തോന്നി... പൊലിയും മുന്നേ ഇമചിമ്മി മറയുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങുകളും ഉല്ക്കകളും ഇടക്കിടെ എന്റെ ദൈന്യതയുടെ വിരൂപരൂപം വെളിപ്പെടുത്തി... നാണംകെട്ടു പോയ ആ നിമിഷങ്ങളില്, വിളറിയ ഒരു ചിരിയോടെ ഞാന് ലോകത്തെ നോക്കി... മാനം പോയ ആനനം ആരും കണ്ടുകാണില്ല എന്നു ആയിരം വട്ടം മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു...സ്വയം ആശ്വസിക്കും....<br /><br />എങ്കിലും തീരത്തോടടുക്കുമ്പോള്, നുരഞ്ഞു പൊന്തുന്ന തിരമാലകളുടെ വീര്യം കാണുമ്പോള്, ജീവിതത്തോട് വല്ലാത്ത ഒരു അഭിനിവേശം സിരകളില് പതഞ്ഞൊഴുകും...അതു പകരുന്ന ആവേശത്തില്, മതി മറന്നു ദിനരാത്രങ്ങള് ഞാന് പണിയെടുത്തു... ഋതുക്കള് മാറുന്നതു ചിലരൊക്കെ ഓര്മ്മപെടുത്തിയിട്ടും... ജീവിതത്തോടുള്ള ആസക്തി... എന്നെ കൂടുതല് കൂടുതല് സ്വപ്നങ്ങള് നെയ്യാന് പ്രേരിപ്പിച്ചു...അതിനായ് കൂടുതല് അദ്ധ്വാനിച്ചു... ക്ഷീണം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങളില്, കണ്ണുകളടച്ച്, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ തറിയില് കടഞ്ഞെടുത്ത വര്ണ്ണനൂലുകള്ക്ക് കടുത്ത ചായം പകര്ന്നു...ഒത്തിരി നേരം തുറന്നിരിന്നതു കൊണ്ടാവാം , കണ്പാളികള് അടഞ്ഞപ്പോള്, ഈറന് പീലികള് അറിയാതെ തുളുമ്പി...പിടിവിട്ട വെള്ളി നൂലുകളായി അവ താഴേക്കു പാഞ്ഞു...വയ്യായ്ക വകവ്യ്ക്കതെ ഞാന് ചെളിപുരളാത്ത നീര്മണികള് നുള്ളിയെടുത്തു... വെറിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോള് ഉണക്കാനിട്ട എന്റെ സ്വപ്നവര്ണ്ണങ്ങള് കണ്ടവര് എന്റെ വര്ണ്ണ ശേഖരത്തെ പ്രകീര്ത്തിച്ചു... ചിലര് അവ പകര്ത്താന് ശ്രമിച്ചു... ചിലര് ഞാന് സൗഹൃദം പുതുക്കാന് വരുമെന്നു പേടിച്ചു വീടുകളില് കയറി വാതില് കൊട്ടിയടച്ചു... നിരാശയും വേദനയും തോന്നിയെങ്കില്ലും നിര്വികാരതയുടെ മൂടുപടമണിഞ്ഞു ഇവയൊക്കെ ഞാന് നേരിട്ടു... <br /><br />കാലം എല്ലാം മറക്കുമെന്നും, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവര് എന്നെ വീണ്ടും സ്നേഹിക്കുമെന്നും പേരറിയാത്ത, ആളറിയാത്ത നാടുകളിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരത്തിനിടയിലും ഞാന് സ്വപ്നം കാണുമായിരുന്നു...ഓടുവില് വിധി കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി എന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ടു വന്നു... എന്റെ സ്വന്തം തറവാട്ടിലേക്ക്...സ്നേഹവും, സന്തോഷവും, സമൃദ്ധിയും പച്ചപ്പും പ്രതീക്ഷിച്ചു വന്ന എന്റെ മുന്നില് നിര്വികാരതയും, ദാരിദ്ര്യവും വരള്ച്ചയും താന്പോരിമയ്കൊപ്പം മത്സരിച്ചു നിന്നു... എന്നിട്ടും എല്ലാം ശരിയാകും എന്നു കരുതി, എനിക്കുള്ളതെല്ലാം ദാനം ചെയ്യാന് ഞാന് തയ്യാറായ്... മാതൃത്വത്തിന്റെ ചൂടില് തിളപ്പിച്ചാറ്റാന് പറ്റുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ നീര്ച്ചാലുകള് ഞാന് അന്വേഷിച്ചു... ഒന്നും ഞാന് കണ്ടില്ല... സ്വാര്ത്ഥത നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന മാനസങ്ങള്, എന്റെ നേര്ക്ക് മുഖം തിരിഞ്ഞു നിന്നു...എന്നെ സ്വീകരിച്ചതു, വള്ളം കാണാത്ത, അനാഥക്കുളങ്ങള് മാത്രമായിരുന്നു... സഹായത്തിനായ് ഞാന് സമീപിച്ച, സ്നേഹം തീണ്ടിടാത്ത, മൊട്ട കുന്നുകളുടെ കൂര്ത്ത നഖങ്ങള് എന്റെ ഉള്ളില് ആഴ്ന്നിറങ്ങി...അവ എന്നെ പിച്ചിചീന്തി...അപ്പൂപ്പന് താടിപോലെ മലങ്കാറ്റ് എന്നെയ്യൂതി കളിച്ചു...കീറിമുറിക്കപ്പെട്ട എനിക്ക് കരയുവാനോ ചിരിക്കുവാനോ പറ്റുന്നില്ല... കാറ്റടിക്കുമ്പോള് നീറുകയും, വെയിലേല്ക്കുമ്പോള് പുകയുകയും ചെയ്കയാല് എനിക്ക് ഒരിടത്തു തന്നെ നില്ക്കാനാകുന്നില്ല... അതു കൊണ്ടു തന്നെ എനിക്കു നിന്നെ കുളിരുകൊണ്ട് മൂടാനുമാവുന്നില്ല... തരളമോ പ്രഷുബ്ധമോ ആയ വികാരങ്ങള് എല്ലാം തന്നെ ഇന്നു എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു...<br /><br />ആകെ അവശേഷിക്കുന്നതു, എന്റെ ജീവന്റെ ജീവനായ, എന്റെയുള്ളിലെ തുടിപ്പിനെ ഇപ്പോഴും നില്നിര്ത്തുന്ന എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഈ മാരിവില്ലു മാത്രമാണ്... അതു നഷ്ടമാകാതെ...വാത്സല്യവും സംരക്ഷണവും നല്കാന്...സ്വാര്ത്ഥ താല്പര്യങ്ങള് വെടിഞ്ഞു...പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചും, സഹായിച്ചും... കുളിരും ചൂടും പകരാന് തയ്യാറായി നീയുണ്ടാവുമോ... കാലത്തിനൊപ്പം നീങ്ങാന്...ജനിക്കും മൃതിക്കുമിടയിലെ പോരായമകള് പങ്കുവക്കാന്...കാലം കോലം കെട്ടുന്ന അജ്ഞതയെ നേരിടാന്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-1746431714335275739?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-41351123866275768662008-04-03T18:00:00.002-05:002008-04-04T11:15:12.473-05:00ഇനി എത്ര നാള് ....നിഴലൊഴിഞ്ഞ ശൂന്യമായ കോലായില്, അജ്ഞാതമായ അനന്തതയെയും നോക്കിയിരിക്കെ, നീ എന്റെ ഏകാന്തതയുടെ പടിവാതിലില് വന്ന് വിളിച്ചപ്പോള്, എനിക്കു വിളി കേള്ക്കാതിരിക്കാന് ആയില്ല. പുതുമഴയേറ്റു കുളിര്ക്കുന്ന മണ്ണിന്റെ, ഉത്സാഹമായിരുന്നു ഉള്ളു നിറയേ..സന്ദേഹമായിരുന്നു,<br /><br />നീ മറ്റാരുടെയും അല്ല എന്നറിഞ്ഞ നാള്, മഴമേഘം നിസംഗതയുടെ കമ്പളം പുതപിച്ചു ഉറക്കികിടത്തിയ കുളിരിന് കുഞ്ഞുങ്ങള് ഉണര്ന്ന് വര്ദ്ധിതവീര്യത്തോടെ,മല്സരിക്കുകയായിരുന്നു..എന്നിട്ടും, ആര്ദ്രതയുടെ തിരിയിട്ട വിളക്കു ഞാന് നിനക്കായ് കത്തിച്ചില്ല.....ഏറെ പ്രണയിച്ചിട്ടും, ഒരു വാക്കു പോലും മിണ്ടാതെ രാത്രിമഴയെ ഉപേക്ഷിച്ച രാവിനെ അറിഞ്ഞതു കൊണ്ടാവാം... മരവിപ്പിന്റെ മൂടുപടമണിഞ്ഞു, ഞാന് മാറി നിന്നു. <br /><br />പക്ഷേ നീ അനുവാദമില്ലാതെ തുടരെ തുടരെ കടന്നു വന്നു... ഇണക്കവും പിണക്കവും പരിഭവവും നിറച്ചു നീ എന്നോടു സംസാരിക്കാന് ഉപാധികള് തിരഞ്ഞില്ല. ഞാനും... വികാരങ്ങള്ക്ക് ഒരേ താളം...രാഗസാമ്യം കാരണമാവാം... ഇഴയകലം കുറയാന് തുടങ്ങി...പങ്കുവക്കലിന്റെ ശീതളിമ നമ്മള് പരസ്പരം അറിയുകയായിരുന്നു...<br /><br /><br />എപ്പോഴോ കരളിന്റെ കനവുകളെ വരകീറിയോന്, കൊയ്തുമാറ്റിയപ്പോള്, പിടഞ്ഞു പോയ എന്റെ ഹൃദയതാളം, ഉച്ചത്തില് അലറിയ നേരം, അതു നിന്റെ മാത്രം കാതുകളില് നിറയും വിധം, സ്വരം താഴ്ത്തി പാടണം എന്നു നീ ശഠിച്ചപ്പോള്.... മേട ചൂടിന്റെ തീഷ്ണതയില് വാടി പോയ സ്വപ്നപൂവുകള്, കുറുകിയുണരുകയായിരുന്നു...<br /><br />പിന്നീട് ഒരിക്കല് മഴക്കാറു തീണ്ടിയ ഒരു സയാഹ്നത്തില്, വാമരൂപം തിരയാന് നേരം, നീ എവിടേക്കു മാറി നില്ക്കുന്നു എന്ന്, നീ പരിഭവം ചോദിച്ചപ്പോള്, അടര്ന്നു പോയ ചങ്കിന്റെ വരമ്പുകള്...പിന്നെ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, തടയാനാവാതെ... സുഖമുള്ളൊരു അസ്വസ്തതയുടെ നറുനിലാവില് അലിഞ്ഞില്ലാതാവുകയായിരുന്നു...<br /><br />പിന്നെ മഴമേഘം നഷ്ടദുഖങ്ങളുടെ നീര്മുത്തുകള് പൊഴിക്കാന് മറന്നു...പ്രതീക്ഷയുടെ, മോഹങ്ങളുടെ കടുത്ത ചായം കൊണ്ടു വര്ണ്ണവില്ലുക്കള് മെനഞ്ഞു....<br /><br />മേട സൂര്യനില് നിന്നും കടം വാങ്ങിയ തങ്ക മുത്തുകളാല് പണിത ആലിലയും, കസവുടയാടയും അണിയാന്...മനമറിഞ്ഞു പെയ്തിറങ്ങാന്... നിറയുവോളം കുളിര്ചൊരിയാന്...പ്രണയവും മൃദുലവികാരങ്ങളും തുളിമ്പിനില്ക്കുന്ന നിന്റെ വാക്കുകളുടെ പെരുമഴയില്, മതിമറന്ന് നനയാന് ഇനി എത്ര നാള് ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-4135112386627576866?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-8608433489212715352007-03-17T23:52:00.000-05:002007-03-17T23:53:37.591-05:00മഴ തുള്ളികള്പൂമുല്ല ചേലയുംചുറ്റി<br />സിന്ദൂര ചാന്തുമണിഞ്ഞ<br />മുകിലിന് ഇടനെഞ്ചില്<br />പിറന്നു വീണ<br />മോഹക്കതിരുകള്..<br /><br />തെളിമാനം മിഴിപൂട്ടേ<br />ആരാരും കാണാതെ<br />നിറപീലിനിവര്ത്തി<br />പൊന്നൂഞ്ഞാലാടിപ്പാടേ<br />തുമ്പപ്പൂവുചൂടി <br />പടിഞ്ഞാറേ പാടം <br />കുളിര്ക്കോരുമഴകിന്റെ<br />യലകടലായി..<br /><br />പിന്നെ മൂവന്തിയാകാന് <br />കാത്തു നില്ക്കാതെ<br />മിന്നും നക്ഷത്രങ്ങ-<br />ളുണരുമ്മുന്നേ<br />യാത്രാമൊഴിയോതാതെ<br />മണ്ണിന്നു മാറ്റേകാന്<br />യാത്രയായി സ്നേഹകണങ്ങള്..<br /><br />മറന്നിട്ടുമെന്തിനോ,<br />ഓര്ക്കാന് തുടങ്ങി<br />തിരിഞ്ഞൊന്നു നിന്നൂ;<br />പിന്നെ പറയാമെന്നോതി<br />മൂടിവാനം തെല്ലുതെളിഞ്ഞു<br />കൂടെതിരയുമിരു കണ്കള്<br />തെളിവായ് നിറഞ്ഞൂ;<br />തുളുമ്പാനൊരുങ്ങിയൊരു<br />നീര്ചാല് കതിരുകള്<br />പിന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടങ്ങു<br />നടന്നേ പോയി..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-860843348921271535?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1168771356465287892007-01-14T05:36:00.000-05:002007-01-14T05:42:36.503-05:00ദാരിദ്യ്രം വളര്ത്തുന്ന സാമൂഹ്യസേവനംദരിദ്രനെങ്കില് കൂടുതല് <br />ജോലി കുറഞ്ഞ കൂലി <br />വളരുന്ന പുതിയ പ്രത്യശാസ്ത്രം <br /><br />പാവപ്പെട്ടവണ്റ്റെ വിയര്പ്പിണ്റ്റെ <br />ഉപ്പു വിറ്റു<br /> നേടും കോടികള്!!<br /><br />ഉയരുന്നു മണിമന്ദിരങ്ങള് <br />നീന്തല്ക്കുളമില്ലാതെ പറ്റില്ലപോലും<br />മാസത്തില്ലൊരിക്കലെങ്കില്ലും പോകേണം <br />ട്രക്കിംഗ് ബഞ്ജി ജമ്പിംഗ് <br />ഇല്ലങ്കിലുണ്ടോ ആരോഗ്യമ്മേലാളന്മാര്ക്കു ?<br /><br />ഉണ്ടോ പാവപ്പെട്ടവനൊരവധി<br />നേരം വെളിത്താലുറങ്ങുവോളം<br />പണിതന്നെപ്പണി <br />മേലാളപണിയും പിന്നെ തണ്റ്റെ പണിയും<br />കഴിയുമ്പോളവണ്റ്റെ ബോധം നശിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കും <br /><br />പിന്നെ ഉറക്കത്തിലവന് കാണുന്നൂ<br /> നല്ലൊരു നാളയെ -<br />പണിക്കൊത്തൊരു കൂലി <br />കൂലിക്കൊത്തൊരു ഭാവി<br /><br />തീരാത്ത പണിയുടെ -<br />യലര്ച്ചകേട്ടവനുണരുന്നൂ <br />പിന്നോടുന്നൂ ഒരു നിലക്കാത്ത<br />രോട്ടത്തിന് ഭാഗാമായി. <br />പിന്നെയെപ്പോഴോയവനറിയുന്നൂ <br />സമ്പാദ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് <br />നേടി രോഗങ്ങളുടെ നീണ്ട പദാവലി <br />സമ്പാദ്യമ്മുഴുവന് പോകുന്നൂ <br />മരുന്നു വാങ്ങാന് <br />കടം വാങ്ങുന്നൂ പിന്നെ, <br />കഞ്ഞിക്കരി വാങ്ങാന് <br />കടമ്മീട്ടാന് കൂടുതല് പണിയെടുക്കണം <br /><br />അവണ്റ്റെ ഉണര്വു കണ്ട് <br />മേലാളന്മാര്ക്കേറെ തൃപ്തി <br />കണ്ടു പിടിച്ചൊരു ബുദ്ധിവൈഭവന് <br />ദരിദ്രര്ക്കാണു കൂടുതലാത്മാര്ത്ധ <br />കൊടുക്കേണമവര്ക്കവസരമേല്ക്കുമേല് <br />വന്നൂ ദിന്പത്രത്തിലെല്ലാമ്മേ <br />ദത്തെടുക്കുന്നൂ പത്തു ദരിദ്രരേ <br />പഡിപ്പിക്കുന്നൂ ജോലിനല്കുന്നൂ <br />സേവനത്തിന് പുതിയ പാത തുറക്കുന്നൂ !!<br /><br />അപ്പോഴേക്കും നമ്മുടെ പാവപ്പെട്ടവന് <br />പണിക്കു പോകാന് മേലാതെ കിടക്കുന്നൂ-<br />കഴിഞ്ഞ കാലമോര്ത്തും<br />ഭാവിയെ പേടിച്ചോര്ക്കാതെയും... <br />ദരിദ്രനില് ദരിദ്രനായി...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-116877135646528789?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1158475327288770502006-09-17T01:41:00.000-05:002006-10-31T21:59:51.820-05:00മോഹങ്ങള്കിളികളോരോന്നും പറന്നകന്നോരെന്<br />കൂട്ടിനുള്ളില് ഞാന് തനിയെ പാടുമെന്<br /><br />മനസ്സിനോര്മ്മകളേറ്റുപാടുവാന് സ്വരങ്ങളെത്തുമോ<br />മൌനനൊമ്പരമിടറിപാടുവാന് പദങ്ങളുണ്ടാമോ<br /><br />നോവുമിന്നലേകള് നീറിക്കേഴുമ്പോള്<br />തെളിഞ്ഞ മഞ്ഞുപോല് കുളിരുമെത്തുമോ<br /><br />നടന്നുവന്നോരെന് ചുവട് മായുമ്പോള്<br />നടന്നു പോകാനായി വഴികളുണ്ടാമോ<br /><br />മറഞ്ഞ ദിക്കുകള് നിറഞ്ഞു കാണുവാ-<br />നണഞ്ഞ ദീപങ്ങള് നിറഞ്ഞു കത്തുമോ<br /><br />സ്നേഹദ്വീപുകള് വരണ്ടുമായുമ്പോള്<br />തളിര്ത്ത സ്വപ്നങ്ങള് തേടിയെത്തുമോ<br /><br />വരണ്ടു പോയൊരെന് നീര്ച്ചാലുകള്<br />നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുവാന് സ്നേഹമെത്തുമോ<br /><br />മറന്നു പോയൊരെന് വരകള് മായുമ്പോള്<br />വിടര്ന്ന പൂവുപോല് നിറങ്ങളെഴുതുമോ<br /><br />നിമിഷപൂവുകളിടര്ന്നു വീഴുമ്പോള്<br />മൌനമോഹങ്ങളിതള് വിരിക്കുമോ<br /><br />ദിനങ്ങളോരോന്നും കടന്നു പോകുമ്പോള്<br />മറഞ്ഞ നിഴലുകള് തിരികയെത്തുമോ<br /><br />അലഞ്ഞലഞ്ഞു പോവുമീയറിയാ ജീവിത-<br />മറിഞ്ഞു കാണുവാന് വെളിച്ചമുണ്ടാമോ<br /><br />അകന്നു പോകുമെന്നാശയോരോന്നും<br />തിരികെ വന്നെന്നില് നിറഞ്ഞു പെയ്യുമോ<br /><br />പറന്നകന്നോരെന് കിളികളോരോന്നും<br />കൂട്ടിനുള്ളിലായ് തിരികെയെത്തുമോ<br /><br />വെറും മോഹമായിതു കടന്നു പോകുമോ<br />വെറുതെയെങ്കില്ലും ഞാന് മോഹിച്ചുപോവുന്നൂ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-115847532728877050?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1156651021344728442006-08-26T22:55:00.000-05:002006-08-26T22:57:01.360-05:00ഇത് എന്തു രോഗമാണു ഡോക്ടര് ?വട്ടം കറങ്ങി ഇരിക്കുന്ന നേരത്ത്.. ഒരു ഡോള്ബി സ്വരം ഫോണില് വിളിച്ചു ചോദിക്കുവാ.. (xxx xxx xxxx) നമ്പറിലേക്കു ഈ നമ്പറില് നിന്നും 5 കാള്സ് വന്നിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങള്ക്കു ഈ നമ്പര് ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തിയുമായി എന്താണു ബന്ധം..."നീയാരാടാ അതു ചോദിക്കാന്? എന്റെ മൊബൈല് നംബറിലെക്കു എന്റെ ഓഫീസ് ഫോണില് നിന്നും വിളിച്ചെങ്കില് നിനക്കെന്താ കാര്യം?" ചോദിക്കാതെ തരമില്ല..പക്ഷെ ചോദിച്ചതെന്റെ മനസ്സില്ലാണെന്നു മാത്രം...യു.എസ്സ് കാര് ഒരു ഡെമോ- (ഒോഫ്)- ക്രേസി : കള് എന്നു പറയുന്നതിനയാ.. ഞാന് സ്വയം കമ്മന്റി ...പെട്ടന്നാ ബള്ബ് കത്തിയേ... ഞാന് എന്റെ മൊബൈല് നമ്പറിലേക്കു പലവട്ടം വിളിച്ചായിരുന്നല്ലോ..എന്തിനെന്നോ..പറഞ്ഞാല് അതൊരു ഒന്നു ഒന്നര കഥയാവും..പെട്ടന്നു എന്നിലെ എലി ഒരു പുലിയായി..." നിങ്ങള് സംസാരിക്കുന്നതരോടാന്നാ വിചാരം.. മോനെ, ഇതു ഞാനാ ഞാന്.. ഇപ്പോ സംസാരിക്കുന്നെ എന്റെ ഡെസ്കിലെ ഫോണ്... ഞാന് വിളിച്ചതു എന്റെ മൊബൈല് ഫോണിലേക്കും.. ഇനി തനിക്കു എന്താടോ പറയാനുള്ളേ ? വലിയ വായില് ഞാന് ചോദിക്കുന്നതു കേട്ടിട്ടു...ഡോള്ബി ഒരു പൊട്ടിക്കല്.." ഞാന് എന് വൈ പി ഡി (ന്യൂയോര്ക്ക് പൌലോസ്സ്) നിന്നാണു വിളിക്കുന്നേ..."പുലി കാറ്റ് പോയി വീണ്ടും എലിയായി ..."ജെ എഫ് കെ യില് നിന്നും ഒരാള് വിളിക്കും .. ഞാന് നിങ്ങളെ ലൊക്കേറ്റ് ചെയ്യുകായിരുന്നു..."ടോങ്ക് ..ഫോണ് ഡിസ്കണകട് ആയി.. ആ ഒന്നര ഒന്നേമുക്കലുള്ള അവന്റെ നേര്ക്കായി എന്റെ ചിന്ത... ചന്തു മോന്റെ നേര്ക്ക്... എതു നേരത്താണോ എനിക്കു ആ നല്ല ബുദ്ധി തോന്നയതെന്റെ ഭഗവാനേ!!! അവനു എന്റെ മൊബൈല് കുടുത്തത്ത് ഇത്ര വലിയ തെറ്റാണോ ?വീണ്ടും ഫോണ് .. ഒരു പെണ്ണാ..." ഞാന് ജെ എഫ് കെ യില് നിന്നും വിളിക്കുന്നു ... നിങ്ങളുടെ നമ്പറില് നിന്നും 5 കാള്സ് ഞങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള മൊബൈല് ഫോണിലേക്കു വന്നു ... ആരുടേതാണു ഈ മൊബൈല് ?" "അയ്യോ, മാഡം ഇതൊരു കമ്പനി അവരുടെ എമ്പ്ലോയിക്കു നല്കിയ ഫോണാണു .. എന്റെ പേരു വെണ്ടയ്ക്ക പോലെ നിങ്ങള്ക്കു മനസ്സിലാകും .. ഞാന് കമ്പനിയിലെ കാല് കൊമ്പില് അര ഗ്രാം തൂങ്ങുന്ന ഒരു ഞാഞ്ഞൂല്ലാണേ... ഞാന് അറിയാതെ ഒരു കോണാണ്ട്രക്ക് ആ മൊബൈലും കൊടുത്ത് ബഫല്ലോ എന്ന സ്ഥലത്തേക്കു വിട്ടു.. പിന്നെ എന്താ സംഭവിച്ചതെന്നു അവനും മൊബൈലിന്നും പിന്നെ ... മാത്രമേ അറിയൂ ... എന്താ സംഭവിച്ചേ?"എന്റെ ഒരു നിഷ്കു കണ്ടിട്ടു അവര്ക്കു സഹിച്ചു കാണില്ല.."നിങ്ങളുടെ മൊബൈല് അണ് അറ്റന്റട് ആയി ഞങ്ങള്ക്കു കിട്ടി .. ഇതിലെക്കു എപ്പോഴും ഫോണ് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.." നിങ്ങള് ഇതു ക്ലെയിം ചെയ്യാന് റെഡിയാണോ? ""പിന്നില്ലാതെ ... ഞാന് ഇതിന്നു ആരോടൊക്കെ ഉത്തരം പറയാനുള്ളതാ.. നിങ്ങള്ക്കു ഉത്തരം തരുന്നതാ എളുപ്പം " "എന്നാല് മോളൊരു കാര്യം ചെയ്യ്.. നിന്റെ എസ് എസ് എന് നമ്പര് കൊണ്ഫേര്ം ചെയ്യൂ, നിന്റെ അഡ്രസ്സും, കിടക്കയും , ഫോട്ടം പതിപിച്ച ഒരു ഐ ഡി യും ഒക്കെ ഇങ്ങു തന്നേ.. പിന്നെ .. ഈ ഫോണ് ബഫലോയിലെ എമ്പ്ലോയിക്കു അയച്ചു കൊടുക്കാന് അഡ്രസ്സും, ഫെഡെക്സിനുള്ള ക്യാഷും ഒക്കെ ഇങ്ങു തന്നോ... നിങ്ങളുടെ കാര്ഡ് നമ്പര് തന്നാല് മതി ഞങ്ങള് എത്തിച്ചോളാം" എന്താ ഒരു വിശാല മനസ്കത!!"എല്ലാം തരാം ..പക്ഷേങ്കിലെ ആ ഫോണ് എനിക്കു തന്നെ അയച്ചു തന്നാല് മതി.., ഇല്ലേല് ഇനി ഹോട്ടല് കാരു വിളിക്കും.. ഇതു പോലെ...കാശും വാങ്ങും, സാധനം കളഞ്ഞു കിട്ടി എന്നാ നീ കീശ പൊളിച്ച് കാശു താ" അതാവും അടുത്ത എപ്പിസോഡ് .. അതു വേണ്ടാ..."ഞാനേ ഏസിയിലിരുന്ന് നല്ലോണം വിയര്ത്ത് അദ്ധ്വാനിക്കുന്നോളാ...കളഞ്ഞു പോകുന്ന സാധങ്ങള്ക്കു കൊടുക്കാനുള്ള കിംബളം എനിക്കു കിട്ടാറില്ല... എന്താ കരുതിയെ, ഞാന് ഒരു സി ഐ ഡി എന്നാ?"മഹാ പാപി .. അതിനെ അപ്പൂപ്പന് താടിപോലെ കളഞ്ഞേച്ചും പോയേക്കുന്നു ..അവനോടുള്ള "സ്നേ" (മുഴുമിക്കാന് പറ്റില്ല ... സ്നേഹത്തിനു നാണക്കേടാ) കാരണം എല്ലാവരും വേണ്ടന്നു പറഞ്ഞിട്ടും അവനു ഞാന് മൊബൈല് കൊടുത്തയച്ചാതാ..എന്നിട്ടിപ്പോ... ഇതൊക്കെ പോട്ടെ .. ഞാന് ആ ഫോണ് അവനു കൊടുത്തത് അവന് അതു ഉപയോഗിക്കാനും, മറ്റുള്ളോര്ക്ക് അവനെ കോണ് ടാക്റ്റ് ചെയ്യിയനും ഒക്കെ ആയിരുന്നു... അത് നല്കിയതിന്റെ മൂന്നാമത്തെ ആഴ്ചയിലാ അവന് ഇതൊപ്പിച്ചത്.. ആദ്യത്തെ ആഴ്ച അവന് മൊബൈലിന്റെ ചാര്ജ്ജര് എടുത്തില്ല... ആ കാര്യം കൂടുള്ള ഒരുത്തനോട് അവന് പറഞ്ഞപ്പോള്, അവന് തന്റെ മൊബൈലും ചാര്ജ്ജറും നല്കി ... സിം മാറ്റിയിട്ടാല് മതിയല്ലോ ... ഞാന് ഇത്ര ബലം പ്രയോഗിച്ചു ഒരുത്തനു മൊബൈല് കൊടുക്കുന്നതില് എന്തേലും കാര്യം കാണും എന്ന് അവനൊരു കുബിദ്ധി തോന്നി...എന്തായാലും നമ്മുടെ ചന്തു മോന് ആദ്യ ആഴ്ച കാളകൂടത്തിലേക്കു പോയി ... പോയ വഴിക്കൊന്നും പൊടി പോയിട്ട് ഒരു മുടി പോലും കാണാഞ്ഞിട്ട് ഞാന് തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ആളെ വിളിക്കുവാ... മറ്റു പലരും ഇതിനോടകം വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്നു പിന്നീട് മനസ്സിലായി ... ങേഹെ ... ആരെടുക്കാന് ? എല്ലാ വിളിയും വൊയിസ് മെയിലില് പോകുവാ...കുറേ വട്ടം പരിശ്രമിച്ചിട്ട് ഞാന് അവനു ഈ-മെയില് ചെയ്തു .. എനിക്കു നിന്നെ കോണ് ടാക്റ്റ് ചെയ്യണം ... നീ എന്റെ ഡസ്കിലേക്ക് വിളിക്കൂ...ഉടനെ അവന് വിളിച്ചു ... ഓന് എന്തായാലും അനുസരണയുള്ളോനാ..."എന്താ നീ ഫോണ് എടുക്കാത്തേ ?""അത് ചാര്ജ്ജ് തീര്ന്നു പോയി""നിന്റെ ചാര്ജ്ജര് എവിടെ?""ഞാന് എടുക്കാന് മറന്നു പോയി.""നിന്റെ ഡസ്കിലെ നമ്പര് എന്താ? "നമ്പര് തന്നു.. (എനിക്ക് മറ്റൊരു ഫോണ് ഉള്ള കാര്യം അപ്പോ അറിയില്ല..)"എപ്പോഴാ നീ റൂമിലേക്ക് പോകുന്നെ?""അവിടെ എത്തിയാല് നിന്റെ റൂം നുമ്പറും,ഫോണിന്റെ എക്സറ്റന്ശനും ഇവിടെ ആരേലും വിളിച്ചു പറയണം""ശരി"വൈകിട്ട് കൂടുള്ളോരോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയില് , ചന്തു മോനെ ആരോ ഓര്ത്തു ..."അവന് ചാര്ജ്ജര് മറന്നു പോയി""അവന്റെ കൈയില് എന്റെ മൊബൈയിലും ചാര്ജ്ജറും ഉണ്ട്" കൂട്ടത്തില് ഒരുത്തന്"പിന്നെന്താ അവന് അത് ഉപയോഗിക്കാത്തെ ?"ഇത്രയും പറഞ്ഞ് സഭ പിരിഞ്ഞു... ഇതിനിടയില് ആരോ അവനോടു ചോദിച്ചു എന്താ നീ സിം മാറ്റിയിടാത്തെ ?ചോദിച്ചയാളോട് അവന് : ഇതു പോസ്റ്റ് പെയിഡ് അല്ലേ ? മറ്റേതു പ്രീ പെയിഡ് ആയതു കൊണ്ട് ഞാന് മാറ്റിയിട്ടില്ല..പറയേണ്ടതുണ്ടോ ചന്തു വിശേഷം കാട്ടുതീയായി...ഞാന് ഇതൊക്കെ കേട്ടും കൂട്ടത്തില് പറഞ്ഞും ഇടവേള അവസാനിപ്പിച്ച് ... അവനെ വീണ്ടും വിളിച്ചു ... കാര്യം അന്വേഷിച്ചു ... കുറേ വര്ഷമായി അവനെ അറിയാം എന്നുള്ളതു കൊണ്ട് ഒരു അവിശ്വാസം ..."ഞാന് വേറൊരു ഫോണ് ഉള്ള കാര്യം മറന്നു പോയി" ..ഹാവൂ ... സമാധാനമായി .. വേറെ കുഴപ്പമില്ല..അടുത്ത ദിവസം ഞാന് മൊബൈലില് വിളിച്ചു ... ഞങ്ങള് സംസാരിച്ചു ..കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ... അവനെ ഞാന് വീണ്ടും വിളിച്ചു ... അത്യാവശ്യം ഒരു കാര്യം അറിയാനുണ്ട് ... ആരും ഫോണ് എടുക്കുന്നില്ല ...പലരോടും ഞാന് പറഞ്ഞു ...ചന്തു വിളിക്കാണേല് എന്നെ ഒന്നു വിളിക്കാന് പറയണം...ഒരു മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞില്ല ..ഓരോരുത്തരായി എന്നെ വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നു ..ചന്തു വിളിച്ചോ? ..."ഇല്ല ...എന്തേ?"" അവനെ വിളിച്ചിട്ടു കിട്ടുന്നില്ല ..."ഞാന് ഒരു മെയില് മെസ്സേജ്ജ് ഇട്ടു .." നീ എന്താ ഫോണ് ഓഫ് ചെയ്തിരിക്കുവാണോ?""അതെ""ആരു പറഞ്ഞു നിന്നോട് ഫോണ് ഓഫ് ചെയ്യാന് ?""അത് ഒത്തിരി ഒച്ച ഉണ്ടാക്കുന്നു .. ഈ സായിപ്പന്മാര്ക്കു ശല്യമാകുമെന്നു കരുതി""എടാ അതിനാ വൈബ്രേറ്റ് മോഡ് വച്ചേക്കുന്നെ.. നീ ആ മോഡിലെക്കു മറ്റിയിട്" "എന്നെ കുറേ വിളിച്ചായിരുന്നോ?"ഞാനിതു രണ്ടാം വട്ടമാ വിളിക്കുന്നേ.. മറ്റു പലരും നിന്നെ വിളിച്ചായിരുന്നു ...പറയേണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്...ഫോണ് വക്കുന്നതിന്നു മുന്നേ ഞാന് ഒന്നു കൂടി ഓര്മ്മ പ്പെടുത്തി ... വൈബ്രേറ്റ് മൊഡിലേക്ക് മാറ്റിയിടണം .. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എനിക്കു ചന്തുന്റെ വിളി ...ഇതെങ്ങനെ വൈബ്രേറ്റ് മോഡാക്കും ... അതിലെ മെനു നോക്കി ചെയ്യൂ..."ഞാന് നോക്കിയിട്ടു കണ്ടില്ല... വൈബ്രേറ്റ് മൊഡിലാക്കിയാല് എനിക്കു കാള് വന്നാല് അറിയാന് പറ്റില്ലല്ലോ അല്ലേ?"എന്റെ കണ്ട്രോള് പോയി എന്നു പറഞ്ഞാല് മതി ... നിനക്കു ആരാടാ ബി-ടെക്ക് തന്നതു എന്നു മനസ്സില് ചോദിച്ചു പോയി .. എന്റെ തെറ്റ്..എന്തു കൊണ്ടോ... എങ്ങനയോ എനിക്കു ക്ഷമ കിട്ടി ...വൈബ്രേറ്റ് മോഡ് ആക്കുന്നതു ഒണ്ലൈന് ആയി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു ചെയ്യിച്ചു ... എന്നിട്ട് ഞാന് ഒരു തീരുമാനവും എടുത്തു ... അവനെ ഞാന് മൊബൈലില് വിളിക്കില്ല...ആ തീരുമാനവുമായി 2 ആഴ്ച് കഴിച്ചു കൂട്ടിയപ്പോഴാ... അവന് ഈ പണി ഒപ്പിച്ചതു ... എന്നിട്ട് ഇതു വരെ മൊബൈല് കളഞ്ഞു പോയി എന്നു എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടില്ല ..ഇനി ഇതിന്റെ പിറകില് എന്തൊക്കെ പുലിവാലാണോ ഉണ്ടാകാന് പോകുന്നത് എന്നു ഭഗവാനു മാത്രം അറിയാം..ഇത് എന്തു രോഗമാണു ഡോക്ടര് ? ആരേലും പറഞ്ഞു തരാമോ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-115665102134472844?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1154577384480491412006-08-02T22:50:00.000-05:002006-08-02T22:56:24.493-05:00മോഹപ്പക്ഷികള്എന് കനവിന് ഇതളായി<br />ഒരു കുഞ്ഞു പൂവായി<br />എന്നാത്മശിഖിരത്തില്<br />വിരിയും മണമായി<br />ഉള്പൂവിന് നിറമായി<br />മാറും നീയെനിക്കാരോ ?<br /><br />** ** **<br />നിനവിലെ വര്ണ്ണമേഘത്തിന്<br />തണലില്<br />മനം കോറിയ മേലാപ്പുകള്<br />ഉണങ്ങാതെ പെയ്തിറങ്ങും ഉള്ളിലെ<br />കിനാത്തുള്ളികള്;<br />കരളില് തീര്ക്കും<br />ഗംഗാതരംഗങ്ങള്<br />..<br />മാനസനിലയില്<br />വീണു ചിതറുമ്മീ<br />വര്ഷതോയം<br />ചന്നം പിന്നം ചിതറും<br />മിന്നും മണിമുത്തുകള്<br />ഇരുകൈകള് നീട്ടി<br />കുമ്പിള് നിറയ്ക്കുമീ<br />മോഹത്തുമ്പികള്!!<br /><br />മഴപക്ഷി പോലെന്നുള്ളില്<br />നിലയ്ക്കാതെ പാടും പാട്ടായി<br />മയില്പീലി തണ്ടാലുള്ളില്<br />നിനയാതെ ചാര്ത്തും വര്ണ്ണം<br />മനമാകെ നിറയും വസന്തം<br />നിറയാതെ തുളുമ്പും<br />വര്ണ്ണമോഹങ്ങള് !!<br />***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-115457738448049141?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1153539196701391382006-07-21T22:26:00.000-05:002006-07-21T22:33:44.256-05:00ചില ചിന്തകള്എന്ത് ഞാന് മാറണമെന്നോ ?<br />ഞാന് എങ്ങനെയെന്നെ മാറ്റും<br />മാറാന് ശ്രമിച്ചില്ലയൊട്ടും ഇത്ര കാലം<br />**<br />വ്യത്യസ്ഥാനായെന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു ദൈവം<br />എന്തിനായി എന്നറിയില്ല<br />**<br />എന്നെപ്പോല് ചിന്തിക്കാന്<br />എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള് ഇഷ്ടങ്ങളാകുന്ന ഒരാള്<br />ഞാന് ചെയ്യുന്നവ ചെയ്യുന്ന ഒരാള്<br />അങ്ങിനെ ഒരാള് ഉണ്ടാവില്ല<br />അങ്ങിനെ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്<br />അയാള് സ്വയം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല<br />ഇതു സൃഷ്ടിയുടെ വൈഭവം<br />ഇതു പ്രപഞ്ച സത്യം ഈ സത്യത്തിനു<br />എത്ര വയസ്സായി എന്നറിയില്ല<br />എങ്കില്ലും കാലം കഴിയുംതോറും അത് കൂടുതല് മിഴിവോടെ നിലനില്ക്കുന്നു !!<br />**<br />ഞാന് എങ്ങനെയെന്നെ മാറ്റും<br />മാറാന് ശ്രമിച്ചില്ലയൊട്ടും ഇത്ര കാലം<br />**<br />ഞാന് ലോകത്തെ സ്വീകരിക്കും പോലെ<br />എന്നെ ഞാനായി കാണുവാനാകുമോ<br />**<br />ഞാന് തെറ്റു പറഞ്ഞോ ?<br />എങ്കില് പറയൂ - എല്ലാ ദിനരാത്രങ്ങളും എന്തേ ഒന്നായില്ല<br />ഋതുഭേതങ്ങളെന്തിനു വേണ്ടി<br />എല്ലാം ഒന്നായാല് വൈവിധ്യത്തിനെന്തര്ഥമാണുള്ളത്?<br />**<br />നീയും ഞാനുമൊന്നായാല്<br />എനിക്കുനിന്നില് എന്തു നിലനില്പ്പാണുള്ളത് ?<br />വ്യക്തിയും വ്യക്തിത്ത്വം എവിടെ ?<br />**<br />എന്റെ ചെയ്തികളെ നിനക്കു തിരിച്ചറിയാന് കഴിയുന്നില്ലേ ?<br />നീ അവ ചെയ്യണമെന്നു ഞാന് പറയില്ല<br />എന്നാല് അവ എന്നെ വേര്തിരിക്കുന്നില്ലേ<br />ചിലവ നിനക്കു ഇഷ്ടാമയേക്കാം<br />ചിലവ ദുഷ്കരവുമായേക്കാം<br />എനിക്കു ചെയ്യാന് കഴിയാത്തവ നീ ചെയ്യുന്നു<br />എനിക്കു അതു കാണാന് കഴിയുന്നു<br />ഞാന് കണ്ണുകള് അടയ്ക്കില്ല<br />കാരണം നിനക്കു മാത്രമേ അവ ചെയ്യാനൊക്കൂ<br />**<br />നോക്കൂ - നമ്മള് പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ പഴിക്കും<br />നിനക്കറിയുമോ അവര് നിന്നെ പോലെ ചിന്തിക്കുന്നില്ല<br />അപ്പോള് നീ ചെയ്യുന്നതു തെറ്റാകുന്നതെങ്ങനെ ?<br />എന്റെ ചിന്തകള് വഴിവിട്ടു പോകുന്നതെങ്ങിനെ ?<br />**<br />നിറഭേതങ്ങളില്ലെങ്കില് എന്തു വസന്തം ?<br />ഇരുളും വെളിച്ചവും ഇല്ലെങ്കില് കാലമെവിടെ ?<br />അവസ്ഥാന്തരങ്ങളില്ലെങ്കില് ജീവനുണ്ടോ ?<br />**<br />അങ്ങനെയെങ്കില് വൈവിധ്യമൊന്നിച്ചാല് വസന്തമാവില്ലേ ?<br />പകലും രാത്രിയുമെന്നും കണ്ടുമുട്ടിയാല് ദിനങ്ങളാവില്ലേ?<br />അറിവും നന്മയും കൈകോര്ത്താല് ജ്ഞാനമാവില്ലേ ?<br />നീയും ഞാനും ചേര്ന്നാല് ഒരു ലോകമാകില്ലേ ?<br />**<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-115353919670139138?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1148183686294537782006-05-20T22:50:00.000-05:002006-05-20T23:09:13.566-05:00അമ്മഇമയൊന്നു വെട്ടാതെ<br />ഇളമഞ്ഞു വകയാതെ<br />ഇരുളിനെ കൂസാതെ<br />ഇരവിലെന്നെയുംകാത്തിരിക്കുമെന്നമ്മ<br /><br />ഉണ്ണാതെ കുട്ടനേ<br />ഊട്ടാന് കൊതിച്ച്<br />ഉറങ്ങാതെ കാതോര്ത്ത്<br />ഉണര്ന്നിരിക്കുമെന്നമ്മ<br /><br />പനിപ്പെട്ട് കിടക്കുമ്പോള്<br />പാതിരാവോളമെന്നെ<br />പാര്ത്തുനോറ്റിരിക്കും<br />പത്തരമറ്റുള്ളോരെന്നമ്മ<br /><br />കാണാതെ കാണും<br />കിനാവിന് തീരം<br />കൈതന്നു നടത്തും<br />കൈതിരിയാണെന്നമ്മ<br /><br />ആശതേടിയലഞ്ഞിട്ടു<br />ആശയറ്റോരൂഴിയില്<br />നിരാശയില് ഞാന്<br />ആശ്രയം തേടുംശരണമാണെനിക്കെന്നമ്മ<br /><br />******************<br />അകലയാണെങ്കിലും<br />ആകാരം കണ്ടില്ലേലും<br />അടങ്ങാത്ത വികാരമാണു<br />ആനന്ദമാണെനിക്കു നീയമ്മേ<br /><br />നീലാംബരി പാടി<br />നീയുറക്കിയ രാത്രികള്<br />നീങ്ങാതെ മായാതെ<br />നിറവിലുണ്ടമ്മേ<br /><br />അമ്മതന് പാട്ടിന്നീണമല്ലോ<br />മമവീണ ശ്രുതിയായ് മീട്ടിടുന്നു<br />അമിഞ്ഞതന് താരാട്ടമ്മേ<br />മാമക ഹൃദന്തത്തിന് താളലയം<br /><br />ഒരുരുള ചോറുനിന് കൈയ്യാലമ്മേ<br />ഒരുമ്മ തന്നു നീ നല്കിടേണം<br />ഒരുമാത്ര പോലും മറക്കാതെ ഞാന്<br />ഓരത്തു ചായാനോടിയെത്തും<br /><br />ഒരുവേള നിന് മിഴി നനയാതമ്മേ<br />ഒരുതരം തരുമോ നിന്നെ നോക്കാന്<br />ഒരുവേള നിന് മനം കലങ്ങാതമ്മേ<br />ഒരുതരം തരുമോ നിന്നെ കാക്കാന്<br /><br />ഒരായിരം ജന്മം നിന് മകളായി ഞാന്<br />ഒരായിരം ജന്മം ഞാന് ജനിച്ചിടേണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114818368629453778?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1143524552555191332006-03-28T00:33:00.000-05:002006-03-28T00:46:11.543-05:00കേള്ക്കാതിരിക്കരുതേ...<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6883/2180/1600/rainclouds.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 273px; CURSOR: hand; HEIGHT: 205px" height="240" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6883/2180/320/rainclouds.jpg" width="279" border="0" /></a><br /><br />തോരാതെ പെയ്യാം ഞാന്<br />ശുഷ്കിച്ചാലും ശമിക്കാതെ...<br />പിഞ്ഞിചിതറിയാലും അറുതിയില്ലാതെ...<br />നീ കുളിര്ന്നീടില്...<br />നീ തളിര്ത്തീടില്...<br />അത്രമേല് ഇഷ്ടമാണെനിക്കു നീ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114352455255519133?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1142907433358374442006-03-20T21:13:00.000-05:002006-03-20T21:17:13.370-05:00തിരിച്ചറിവ്...നമ്മള് കടല്ക്കരയിലെത്തിയപ്പോള് പടിഞ്ഞാറ് സൂര്യനസ്തമിക്കാന് തയ്യാറെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു...<br />ആളൊഴിഞ്ഞ മണല്തിട്ടയില് നമ്മളിരുന്നു... അടുത്തെങ്കിലുമന്യരെ പോലെ... ഏറെ നേരത്തെ നിശ്ശബ്ദതക്കൊടുവില് നീ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി...<br />നിനക്കു എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞുതീര്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു...<br />മരുഭൂമിയില് മഴമേഘംകണ്ടവന്റെ ഉത്സാഹതിമിര്പ്പായിരുന്നു നിനക്ക്..<br />നിന്റെ നിരാശകളെ നീ പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു...<br />നിന്റെ ഏകാന്തതകളെ കുറിച്ച് നീ വാചാലനായി...<br />നിന്റെ നെടുവീര്പ്പുകളെ നീ കോറിയിട്ടു..<br />നിന്റെ വാക്കുകളില് ഞാനെന്റെ സ്വരം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു...<br />നിന്റെ വിങ്ങലുകളില് എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പറിയുകയായിരുന്നു...<br />ഒന്നും പറയാതെ ഞാനെല്ലാം കേള്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...<br />ആരും കാണാതെ നെഞ്ചിലോളിപ്പിച്ചു വച്ച നിശ്വാസങ്ങളുടെ ചൂടറിയുകയായിരുന്നു...<br />കനംതൂങ്ങിയ മിഴികളില് നിന്റെ വികാരങ്ങളുടെ ഭാരം ഞാന് അറിഞ്ഞു...<br />നിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കവേ, നീ അസ്വസ്ഥനാകുന്നതു ഞാന് കണ്ടു...<br />ഇടയ്ക്കൊന്നു നിന്ന ചെറുചാറ്റല് മഴപോലെ, നീ നിശ്ശബ്ദനായി...<br />നീ എന്റെ കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്കു ഇറങ്ങാന് തുടങ്ങിയപ്പോള്, ഞാന് നോട്ടത്തെ അടര്ത്തി മാറ്റി...<br />നീ എന്റെ ഭാവങ്ങളില് നിന്ന് ചിന്തകളെ വേര്ത്തിരിക്കാന് ശ്രമിച്ചതാണെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ട്...<br />ഒന്നും പറയുവനാവാതെ , ഹൃദയത്തില്ലെവിടയോ ദുഃഖം കനക്കുന്നു...<br />കാര്പടലം കൂരിരുള്പടര്ത്തി കാഴ്ചയുടെ നിലാവുമാച്ചു കളഞ്ഞു...<br />നിന്റെ ഏകാന്തതയുടെ തീക്ഷണതയില് ...വേദനകളുറഞ്ഞുപോയ എന്റെ കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങള്... ഉറവ പൊട്ടി ഊറിതുടങ്ങിയിരുന്നു...<br />എന്റെ കണ്പീലികളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി ... എന്റെ കവിളുകളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ മഴത്തുള്ളികള് സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു... മോഹങ്ങളുടെ വര്ണ്ണവില്ലൊളിപ്പിച്ചു വച്ച ഒരു മഴമേഘത്തിന്റെ കരച്ചിലായിരുന്നു...<br />നീര്മഴയുടെ തണുത്ത സാന്ദ്വനത്തില് കണ്ണുകളടച്ചിരിക്കേ,<br />നീ എന്റെ നിഴലായുരുന്നുവെന്നു ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114290743335837444?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1142748938980398032006-03-19T01:15:00.000-05:002006-03-19T01:19:55.320-05:00ഇന്ന്ഇന്നലെ പ്രസവിച്ചയ്യിന്നിന് കുരുന്നിനെ കുറിച്ച്<br />ലോകത്തിനമ്മ ഭൂമിയാമമ്മ വര്ണ്ണിക്കുന്നേ <br />ഇവള് അമ്മയെപ്പോല് സുന്ദരി- എന്നാശങ്കയുമല്ലോ<br />കൊഞ്ചിക്കാനോമനിക്കാനോമനയിവള് - കിളികള്ക്കാനന്ദമല്ലോ<br />കുലചക്രം നയിക്കാന് കെല്പ്പോളിവള് - കാലത്തിന്നാശ്വാസമല്ലോ<br />അമ്മയെ പട്ടടക്കെടുപ്പോളിവള് - ചിലര്ക്കുമുടിഞ്ഞോളല്ലോ<br /><br />മണ്ടി കളിക്കുമ്മിന്നിന് പൈതലെ കണ്ടിട്ട്<br />ലോകത്തിനമ്മ ഭൂമിയാമമ്മ ചൊല്ലുന്നേ <br />കൊച്ചരി പല്ലുകാട്ടിച്ചിരിക്കുമിവ - ളമ്മതന്നോമനയല്ലോ<br />ഊഴിയിലാദ്യമായ് പിച്ചവപ്പവള് - മണ്ണിന് പ്രസാദമല്ലോ<br />കൌതുകമോടെല്ലാം ചികയും - ദിനത്തിന്നുത്സാഹമല്ലോ<br />പുതുപാഠം പഠിക്കേണ്ടോള് - ലോകത്തിന് പ്രതീക്ഷയല്ലോ<br /><br />അഗ്നികണക്കയീ ജ്വലിക്കുമ്മിന്നിന് കൌമാരമോര്ത്ത്<br />ലോകത്തിനമ്മ ഭൂമിയാമമ്മ പരിഭവിക്കുന്നേ<br />ശുണ്ഠിയുള്ളോളെങ്കിലുമിവള് - അമ്മക്കു പൊങ്കുഞ്ഞുതാനല്ലോ<br />നീരുവറ്റിയവെയിലായോള് - ക്കാരുമേ തണലായില്ലല്ലോ<br />വെയില് മൂത്തകനലായിടുവോള് - നാടിനു നെരിപ്പോടല്ലോ<br />കനല്കാറുമഗ്നിയായവള് - കൊള്ളയ്മക്കുക്കൊള്ളിയകുമല്ലോ<br /><br />അരുണാഭമാര്ന്നു നില്ക്കുമ്മിന്നിന് യുവതിയെ കണ്ടിട്ട്<br />ലോകത്തിനമ്മ ഭൂമിയാമമ്മ വിഷമിക്കുന്നേ <br />പ്രായമെത്തിയോരു പുത്രിയിവള് - അമ്മക്കുല്ക്കണ്ഠയേറ്റിടുമല്ലോ<br />അന്തിത്തണുപ്പുള്ളോരാര്ദ്ര - യുവനെഞ്ചിന് ലഹരിയല്ലോ<br />നെറുകയില് കുങ്കുംകുറിയണിഞ്ഞോള് - സൂര്യന്റെ വധുവല്ലോ<br />പകലിന്റെ വിഴിപ്പു ചുമക്കുന്നോളിവള് - രാത്രിയുടെ ദുഃഖവുമല്ലോ<br /><br />അങ്ങനെ,<br />എപ്പോഴുമോടും സമയത്തോട് മത്സരിക്കേയവള് - നാളെക്കു നഷ്ടമായല്ലോ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114274893898039803?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1142378652963157452006-03-14T18:22:00.000-05:002006-03-14T22:59:11.816-05:00ഓര്ക്കുന്നുവോ നീ ...രാവിന് തിരുമുറ്റത്തു<br />ആതിരാപെണ്ക്കൊടി കൊളിത്തിയൊരാ <br />പൊന് വിളക്കണയാതെരിയുന്നേരമെന്<br />ജാലകവാതിലില് വന്നു നിശ്ശബ്ദം വിളിക്കയാം<br />എന്നോമന സഖിയെന്നേകാന്തത<br />"നീയെന്നണിയത്തു ചേര്ന്നുനില്ക്ക<br />തെളിമഞ്ഞു മിനുക്കിയൊരാനന്മുഖം കണ്ടോട്ടേ ഞാന്<br />കൈകോര്ത്തുനില്ക്കാം നമുക്കീ<br />മറവിതന് മഴക്കാര് മൂടും<br />ഓര്മ്മതന് താഴ്വാരത്തില്<br /><br />ഓര്ക്കുന്നുവോ, <br />ആര്ദ്രത നീട്ടിയ കര്പ്പൂരനാളത്തിന് പിന്നിലായി<br />അനുരാഗം ചൊല്ലിപ്പറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങള്ക്കിടയില്<br />ഞാന് നിന് കൈ പിടിച്ചു സ്വന്തമാക്കിയ നേരം.<br /><br />എന്തിനെന്നറിയാതെ നിന് കണ്ണിണകളില് തുളുമ്പി<br />യൊരാമണിമുത്തുകള് ഞാന് വീഴാതെമെല്ലെയൊപ്പിയതും<br />മലയാണ്മമുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ചതാം നിന് ചുണ്ടുകളില്<br />സ്നേഹത്തിന് ചോപ്പുകണങ്ങള് ഞാന് തിരഞ്ഞതും<br />അക്ഷരങ്ങള് കോര്ത്തുനാം പാടിയപാണന് പാട്ടുകളും<br />സ്നേഹത്തിന് പഞ്ചാക്ഷരി കടഞ്ഞുനാം നിറച്ച പുള്ളുവക്കുടങ്ങളും<br />സ്വപ്നങ്ങള് തുള്ളിചിരിച്ചുകൊണ്ടാടിയായൂഞ്ഞാല് പാട്ടുകളും<br />കാലങ്ങള് കടന്നുപോയി, ട്ടെന്നോ പെയ്തകനല്മഴ<br />നെഞ്ചകമാകെ വ്രണിതമായി, നൊമ്പരമായി മാറിയ നാള്<br />ശ്രുതിതെറ്റി, ഇടതാളം മുറിഞ്ഞ ഹൃദയത്തിന് സ്പന്ദനം കേട്ടിട്ട്<br />നെഞ്ചിടറിപ്പാടിയ രാവുകളുമോര്ക്കുന്നുവോ<br />നൊന്തിട്ടും നോവിക്കാതെ നാമന്യോന്യമൂന്നായകാലം"<br /> ** **<br />ഓര്ക്കുന്നു ഞാനല്ല... ഓര്ക്കുന്നതെന്തിനു<br />കാലങ്ങള് കടന്നിട്ടും, <br />നീട്ടിയ കൈകുമ്പിളില്, വാര്ത്തുതന്നോരാജലം കുടിച്ചു ഞാന്<br />പതിതമാം കാലത്തിന്നറിയാത്ത വഴികളിലൂടെ കടന്നുപൊകിലും സഖീ<br />ഇന്നും നടന്നു പോകെക്കണ്കളെന്നും<br />നീ നീട്ടുമാ ദീപവും നോക്കി നടന്നീടുന്നു<br />ദിക്കുകള്സാക്ഷിയായി ...<br />ഏതോ വിളിക്കു പിന്നിലായി ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114237865296315745?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1142280511559499242006-03-13T15:07:00.000-05:002006-03-13T15:08:31.576-05:00അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും ....വീണ്ടും ഒരു ജന്മമം ഉണ്ടോയില്ലയോ എന്നതു ഇവിടെ പ്രസക്തമല്ല. അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടെങ്കില് എനിക്കു ഒരു പട്ടിയായി ജനിക്കണം.(ഈ ജന്മത്തില് തന്നെ അതാണല്ലോ എന്നു ഓര്മ്മപ്പെടുത്താന് 'പട്ടീ'-ന്നു സ്നേഹപൂര്വ്വം നീട്ടി വിളിച്ചു അസൂയാലുക്കള് തെറ്റിധരിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.) ഇതു ഇന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയ ആഗ്രഹമൊന്നുമല്ല. ഇതു മനസ്സില് കൊണ്ടു നടക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ടു 7-8 കൊല്ലമായി. ഇന്നു ആ ആഗ്രഹം വല്ലാതെ മനസ്സില് കേറികൂടിയിരിക്കുന്നു. <br /><br />ആദ്യമായി 'പട്ടി' സ്നേഹം/ആരാധന തുടങ്ങിയതു ഞാന് നെതര്ലാന്സ്സില് പോയപ്പോഴായിരുന്നു. തനി സസ്യഭുക്കായ എനിക്കു (അന്നൊന്നും ഇക്കാലത്തെ പോലെ സായിപ്പന്മാരുടെ ഇടയില് വെജിറ്റേറിയന്മാര് അധികമില്ല.)അന്തകാലത്തു ആകെ കിട്ടിയിരുന്ന ഭക്ഷണം കുറേ ഇലകളായിരുന്നു. ഹോട്ടല് താമസവും പച്ചിലതീറ്റയും എന്നെ പശുവിനു കൊടുക്കുന്ന കാടിവെള്ളം കിട്ടിയാല് പായസ്സമ്മായി കരുതി കുടിക്കാന് പോലും പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നു. ജോലി കഴിഞ്ഞു റൂമ്മില് വന്നു ടിവി ഓണ് ചെയ്താല് പട്ടി ഫുഡിന്റെ പരസ്യമാണധികവും. കാണുമ്പോള് നല്ല രുചികരമായി തൊന്നുന്ന സ്വന്തം ഫുഡ് പരസ്യത്തിലെ പട്ടി സ്വാദോടെ ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നതു കണ്ടു ഞാന് പട്ടിയോട് അസൂയപ്പെടുകയും കൊതിയൂറുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. (പറയാതെപറ്റില്ല, ഭക്ഷണ പരസ്യങ്ങളില് ഏറ്റവും ആകര്ഷണീയം പട്ടി ഫുഡ് പരസ്യമായിരുന്നു.) മിക്കവാറും പരസ്യത്തിലെ പട്ടി വയറിളക്കം ബാധിച്ചു മരിച്ചു പൊയിട്ടുണ്ടാവും.ഏതേലും സൂപ്പര്മാര്ക്കറ്റില് കേറിയ്യാലോ മനുഷ്യന്മാരുടേതിന്നുതുല്യമോ അതില് കൂടുതലോ സെക്ഷന്സ്സ് പട്ടി ഫുഡ് കയ്യടക്കിയിരിക്കും. എങ്ങനെ ഞാന് ഇതൊക്കെ സഹിക്കും.<br /><br />ഇതൊന്നുമല്ല. ഒരു ദിവസം ഒരു ഡച്ചു കുടുംബം എന്നെ വീട്ടിലെക്കു ക്ഷണിച്ചു. അവിടെ എത്തിയപ്പോള് എന്നെ സ്വീകരിക്കാന് വീട്ടുകാരനും വീട്ടുകാരിയും കൂടാതെ സുന്ദരന്മാരും സുന്ദരികളുമായ ആറു പട്ടികള്. സുന്ദരന്മാരെല്ലാം ഷര്ട്ടും ട്രൌസ്സറും സോക്ക്സും ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സുന്ദരിമാരുടെ വേഷം സ്കേര്ട്ടും ഷര്ട്ടും സോക്ക്സും. ഒരിത്തി കണ്ണടയും ഫിറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. <br />വീട്ടുകാരി എന്നെ അവരുടെ 'മക്കളെ' (പട്ടി സണ്സ് ആന്റ് ഡോട്ടേര്സ്) പരിചയപെടുത്തി. എല്ലാവരും പ്രായത്തിനനുസരിച്ചു, എനിക്കു രണ്ടു കാലില് നിന്നു കൊണ്ടു ഷെയ്ക് ഹാന്ഡ് തന്നു. പേടിയോടെ ഞാനും കൈ കൊടുത്തു, കൂടെ വാല്കക്ഷണമായ്യി 'ആസ്ത് ബ്ലീഫ്' -ഉം തട്ടിവിട്ടു.<br />കുറേ സംസാരിച്ചിരുന്ന ശേഷം ഞങ്ങള് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു. നമ്മുടെ സാമ്പാര് പോലെ തൊന്നിക്കുന്ന ഒരുതരം സൂപ്പ് എന്റെ മുന്നിലേക്കു നീങ്ങി നിന്നു. ഒത്തിരി നാളുകള്ക്കു ശേഷം ഞാന് കാണുന്ന ഇരുകാലി ഭക്ഷണമം...ആക്രാന്തം അല്ലാതെന്തു പറയ്യാന്... നല്ല ചൂടും, എരിവും.. ഭാഗ്യം നാവു പൊള്ളിയതു കാരണം , രുചിക്കുറവ് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല. അതു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ദേ വരുന്നു... നല്ല ചുവന്ന നിറത്തില് ഒരു പ്ലേറ്റ് ചോറ്. (ഇവരുടെ വിചാരം നമ്മള് ഇന്ത്യാക്കാര് മുളകുപൊടിയാ കഴിക്കുന്നേന്നാ)<br />ആ ചുവപ്പന് എനിക്കു മുന്നില് വന്നു നിന്നതു മുതല് ഞാന് തുമ്മാന് തുടങ്ങി. കഴിക്കാനും പറ്റില്ല... നോക്കിയിരിക്കാനും പറ്റില്ല. വിശപ്പും തുമ്മലും കൂടി എന്നെ അവശയാക്കി എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞാല് മതി. അപ്പോഴാ... എന്റെ ആറു ആരാധനാമൂര്ത്തികളുടെ മുന്നില് ... നിര നിര ആയി പലതരത്തിലെ ഭക്ഷണം... കണ്ണട കാരിയുടെ മുന്നില് ഒരു ബൌള് നിറയെ ജെംസ് മിട്ടായി(അതു പോലെ തോന്നിക്കും). ഞാന് കൊതിയോടെ അതു നൊക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടാണോ എന്തോ ...വീട്ടുകാരി പറഞ്ഞു...കണ്ണട ക്കാരിക്കു അതു മാത്രമേ ഇഷ്ടമുള്ളൂ... അതുകൊണ്ടു അതു വാങ്ങി സ്റ്റോക്ക് ചെയ്യും. മറ്റുള്ളവര്ക്കു അതിഷ്ടമില്ല... എനിക്കു അവളോട് കൂടുതല് അസൂയ... എനിക്കു ഇഷ്ടമുള്ള ആഹാരം എനിക്കു വേണ്ടി മാത്രം ആരുമിതുവരെ ഉണ്ടാക്കിതന്നിട്ടില്ല. വിശപ്പിന്റെ വിളി എന്നോട് പലവട്ടം ...അവളുടെ ആഹാരം മതി എനിക്കും എന്നു പറയാന് പ്രേരിപ്പിച്ചെങ്കില്ലും ... അഹം അതിനു തയ്യാറായില്ല എന്നതാണു സത്യം. <br />ഈ സംഭവം കഴിഞ്ഞു ... പലപ്പോഴും എന്റെ യാത്രകളില് അസൂയ കുശുമ്പ്... മുതലായ വികാരങ്ങളുളവാക്കി എന്റെ പട്ടി ബ്രതേര്സ് ആന്ഡ് സിസ്റ്റേര്സ് എനിക്കുണ്ടാക്കി തന്ന വിഷമം ചെറുതല്ല. ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞാന് യു. എസ്സില് ആദ്യമായി വന്ന നാള്, എന്റെ പ്രൊജക്ടിന്റെ ടിറക്ടര് അവരുടെ പട്ടിയെ ഒരാഴ്ച നോക്കാന് 3000 ഡോളര് കൊടുക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള് വീണ്ടും എന്നിലെ വികാരം ശക്തമായി... എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് , എന്റെ വീട്ടില് നാലഞ്ചു ജോലിക്കരുണ്ടായിരുന്നു... അവര്ക്കെല്ലാവര്ക്കും കൂടി ഒരു മാസം പോലും അത്രെയും രൂപ കിട്ടില്ല. പോട്ടെ എനിക്കു മാസം അത്രെം അലവന്സ് കിട്ടില്ല.. ഇപ്പോ എനിക്കു തോന്നിയ വികാരം അസൂയ അല്ല... അതിനുള്ള വാക്ക് എനിക്കറിയില്ല... (വിവരം ഇല്ല എന്നര്ത്ഥം.) ഒരു തരം സഹതാപം... എന്നെ വളര്ത്താന് എന്റെ അച്ഛനുമമ്മക്കും ഇത്രേം കാശു വേണ്ടിവന്നില്ല... എന്നാല് പട്ടിയെ വളര്ത്താന് എത്ര കാശാ മുതല് മുടക്ക്...<br />അതു കഴിഞ്ഞു ഈ ശനിയാഴ്ച, ഇതെഴുതാന് എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ച സംഭവമുണ്ടാകുന്നേ... ഞാന് നേരത്തേ പറഞ്ഞ വീട്ടുകാരിയുമായി ഫോണിലൂടെ സംസാരിക്കാനിടയായി. പല വിശേഷങ്ങള് കൈമാറുന്നതിനിടയില്, അവര് അവരുടെ ദുഃഖം പറയുകയാ... അവരുടെ ആറു മക്കളില് രണ്ടുപേര് മരിച്ചു പോയി. രണ്ടുപേരേയും വീട്ടിനു പിറകിലെ പൂന്തോട്ടത്തിലാ അടക്കിയിരിക്കുന്നെ... ഒരാളുടെ കുഴിമാടത്തില് റോസ് ചെടിയും, മറ്റേ ആളുടേതില് വെള്ള ലില്ലി യും വളര്ത്തുന്നു... അങ്ങനെ അവര് അവരുടെ മക്കളെ കാണുന്നുണ്ടത്രെ... ഞാന് വെള്ള ലില്ലി ആര്ക്കു വേണ്ടിയാണെന്നു എന്നന്വേഷിച്ചു...(കാരണം, എനിക്കു പൂക്കളിലിഷ്ടം വെള്ള ലില്ലിയോടാ.. വേറെ ചോദ്യത്തിന്നുത്തരമില്ല..) എന്റെ പഴയ സുഹൃത്തില്ലേ ആ കണ്ണടകാരിക്ക്... ഉടനെ എനിക്കുണ്ടായ ചിന്ത ... 'നിന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാന് മതിയായിരുന്നു... അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കില്ലും എനിക്കു നീയാകാന് പറ്റിയെങ്കില്' ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114228051155949924?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141803317070075222006-03-08T02:33:00.000-05:002006-03-08T02:35:17.106-05:00പറയാതെ വയ്യരണ്ടാഴ്ച കൊടുവില് എനിക്കു പണി കിട്ടിയതു ഇന്നലയാ...കിട്ടി എന്നു പറഞ്ഞാല് പോരാ... നല്ലോണം കിട്ടി...ഒന്നല്ല മൂന്നെണ്ണം ....എല്ലത്തിനും ടാര്ഗറ്റ് വെള്ളിയാഴ്ച മാത്രമെ ഉള്ളൂ... അങ്ങിനെ തലയും കുത്തി നില്ക്കുമ്പോഴാ എന്റെ കതകില് ഒരു മുട്ട്... ആദ്യം ഞാന് ഒന്നാലോചിച്ചു... ഞാന് വല്ല ബഹളവും ഉണ്ടാക്കിയോ... അതിനു തരമില്ല.... രാവിലെ മുതല് ഈ ലാപ്റ്റോപ്പിന്റെ മുന്നില് നിന്നും അനങ്ങിയിട്ടില്ല. മൊബൈയില് മാത്രമെ ശബ്ദിച്ചുള്ളൂ... ഞാന് അത്ര ഉച്ചത്തില് സംസാരിക്കും എന്നു ആരും ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല. ഒരനുഭവം തന്ന പാഠം മറക്കാന് പറ്റില്ലേ.. ഞാന് ആയതു കൊണ്ടും, എന്റെ സമയം സൂര്യനെ പോലെ ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നതു കൊണ്ടും ഭയത്തോടെയാ (പേടിയില്ല ഭയം മത്രേയുള്ളൂ) വാതില് തുറന്നെ. <br /><br />ട്ഷ്ക്യൂൊ... ഇതിന്നാണോ ഞാന് ഭയന്നേ... മുന്നില് ദേ നില്ക്കുന്നൂ... പകുതി മനുഷ്യനും പകുതി റോസ് ചെടിയും കൂടിയ ഒരു സായിപ്പു ജീവി... (നമ്മള് ഈ കഥയിലൊക്കെ വയിക്കാറില്ലെ മത്സ്യകന്യക എന്നൊക്കെ, അതു പോലൊരെണം.) ദോഷം പറയരുതല്ലോ... നല്ല ചുവന്ന രക്തത്തുള്ളികള് പോലത്തെ പൂക്കളാ... ഒന്നും മനസ്സിലകാതെ അന്താളിച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴാ ... പൂക്കളുടെ ഇടയില് നിന്നും ഒരു സ്വരം.. <br /><br />ഹല്ലോ !! യങ്ങ് ലേഡി.. ഹൌ ആര് യു റ്റുടേ..<br />ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു. (നോ ചോദ്യംസ്. ഞാന് പറഞ്ഞതു അങ്ങോര്ക്ക് നന്നേ പിടിച്ചു. എങ്ങനെ മനസ്സിലായി എന്നാവും.... ഇറ്റ് ഇസ് മൈ ലെഗ് ആന്ഡ് മൈ ഹെഡോഫീസ്..)<br /><br />യൂ ആര് വെരി ലക്കി റ്റു ഹാവെ വന്ഡര്ഫുള് ഹസ്ബന്ഡ്...<br /><br />നെഞ്ചിലേക്കു തുരതുരാ വെടിയുണ്ട പാഞ്ഞോന്ന് ഒരു സംശയം. ഏയ് അടിച്ചു പോയില്ല... ശ്വാസം ഉണ്ടു...<br /><br />തെറ്റ്.. തെറ്റു പറ്റിയതാവും. ഞാന് സദ്ദൈര്യം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.<br /><br />എന്റെ പേരും അഡ്രസ്സും ശരിയാണോ എന്നു നോക്കിയേ ?<br />ഇല്ല .. തെറ്റിയിട്ടില്ല... എല്ലാം കറക്റ്റ്..<br /><br />ഈശ്വരാ!! ഞാന് എപ്പോഴാ കെട്ടിയേ? കെട്ടുന്നതു പോട്ടേ... ഒരുത്തനും എന്നോട് അങ്ങിനെ ഒരു തെറ്റും ചിന്തിചിട്ടു പോലും ഉണ്ടാവില്ല. <br /><br />ആരാ അയച്ചേക്കുന്നേ?<br /><br />S.R.R. Nair<br />Belguam<br />സ്ഥലം കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ എനിക്കു ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്ത ഊരാ...<br />ഇവിടെ ഒപ്പിടൂ... <br />ഗത്യന്തരം ഇല്ലതെ ഞാന് ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്തു...<br />പൂക്കളും, ഒരു പെട്ടിയും എന്റെ കയിലെക്കും വന്നു.<br />ഇതു കൊള്ളമാല്ലോ... ഞാന് അറിയാത്ത ഒരു കക്ഷി... <br />ഫോണ് അടിക്കുന്നു... മേശ പുറത്ത് എല്ലാം വച്ചിട്ടു, ഞാന് ഫോണ് എടുത്തു..<br /><br />ഹലോ ... മറുവശത്തു ഒരു കിളി നാദം..<br /><br />ഞാന് (പേരു പറഞ്ഞു)... ഞാന് അങ്ങോട്ടേക്കു വരികാ...<br />എന്റെ ബോയി ഫ്രന്ഡ് എനിക്കു ഒരു ബര്ത്തഡേ പ്രസന്റ് അയച്ചിട്ടുണ്ട്... നിങ്ങള് അവിടെ ഉണ്ടാവും എന്നുള്ളതു കൊണ്ടു ഞാന് നിങ്ങളുടെ അഡ്രസ്സ് കൊടുത്തു.<br /><br />പലതും ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു... എല്ലാം വന്ന വഴിയേ വിഴുങ്ങി...<br />എന്തിനാ എന്റെ പേരു വച്ചേ? എന്താ നിന്റെ പേരു വയ്ക്കാഞ്ഞേ....<br /><br />മറ്റുള്ളവര് അറിയാതിരിക്കാനാ... രണ്ടു പൊട്ടിക്കാനാ തോന്നിയെ... പിന്നെ തോന്നി വേണ്ട... എന്തായാല്ലും ഓസ്സിന്നു കിട്ടിയില്ലേ റെഡ് റോസും, പ്രെസന്റും... അവസരം തന്നതിനു നന്ദി.. അല്ലാതെന്തു പറയാന്. നന്ദികേടു റ്റാട്ടരുതല്ലോ...<br /><br />കുറേ കഴിഞ്ഞപ്പോള് യഥാര്ത്ഥ നായിക എത്തി...<br /><br />മേശപ്പുറത്തു ഇരിക്കുന്ന റോസ് കണ്ടിട്ടു... കേറിയ പാടേ കഷി ദേഷ്യത്തിലാ...<br /><br />ഇങ്ങനാണോ എന്റെ (ഡാഷ്) അയച്ച റോസ് വയ്ക്കേണ്ടേ? നിങ്ങള്ക്കു ഇതിന്റെ വില മനസ്സിലാവില്ല ...എന്തു കാര്യമായിട്ടാ എനിക്കു (ഡാഷ്) പൂക്കള് അയച്ചിരിക്കുന്നേ... എന്നിട്ടു അതിനെ ഒരു വിലയുമില്ലാതെ മേശ പുറത്തിട്ടേക്കുന്നതു കണ്ടില്ലേ....<br /><br />പെട്ടന്നു ഞാന് എന്റെ വായില് ക്ലിപ്പ് ഇട്ടു... അല്ലേല് വല്ലോനും പുറത്തേക്കു ചാടിയാലോ... വെറുതേ ഒരു വയ്യാവേലി നമുക്കെന്തിനാ...<br /><br />അതിന്റെ വില എനിക്കണോ, അതോ അയച്ചവനണോ ? അതോ അതു കിട്ടിയവള്ക്കാണോ മനസ്സിലകാത്തത്...<br /><br />അജ്ഞ്താ യോഗം ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114180331707007522?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141416379983214102006-03-03T15:05:00.000-05:002006-03-03T15:06:19.990-05:00ആരുമറിയാതെഇന്നലെവന്ന മഴപെണ്ക്കിടാവിന് തുള്ളിചിരികണ്ടിട്ടും കാണാതെ<br />ആ കിലുക്കാമ്പെട്ടിയുടെ പാതസരത്താളം കേട്ടിട്ടും കേള്ക്കാതെ<br />അവളോടൊപ്പമുള്ളചുവടുകളറിഞ്ഞിട്ടും മറന്നവളെപ്പോലെ<br />അവളെക്കാണ്കെ ചൂടാറുള്ളയാമുല്ലമാലകള് കോര്ത്തിട്ടുമണിയാതെ<br />ദീര്ഘനേരം പായാരം ചൊല്ലിയവള്,വന്നതു പാഴായെന്നുകരുതി<br />പിന്നെ വരാമെന്നു പറഞ്ഞു രാത്രിയില്ലെപ്പോഴോ പൊയിമറഞ്ഞതും<br />ഇതൊന്നുമറിയാത്തപോല് നീ നിസ്സംഗം ശാന്തയായിയിങ്ങനെ<br />പൊന്പുലരി വന്നുവിളിചിട്ടുമ്മലസ്സയായി മയങ്ങികിടക്കുന്നതെന്തേ<br />മിഴിനീരോടെയെതോപൊന്മുഖമോര്ത്തിരിക്കും പ്രണയിനിയെപ്പോല്<br />ഉണരുക!! ഉണരുക വേഗം...<br />വസ്സന്തത്തിന് വര്ണ്ണകോലങ്ങളിട്ടു തുടങ്ങേണ്ടേ<br />സ്വപ്നമായി വീണപൂവുകളോരോന്നിറുത്തു കൊരുക്കേണ്ടേ<br />യാമങ്ങളെന്നും സുഗന്ധത്തിനാല് നിറയ്ക്കേണ്ടേ<br />ആരുമിതറിയാതെ, ആരേയുമറിയിക്കാതെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114141637998321410?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141261741556564512006-03-01T20:07:00.000-05:002006-03-02T00:38:11.996-05:00ഇനിയെങ്കില്ലുംഇന്നു നിന്റെ പിറന്നാള് ...<br />പതിവുപോലെ ഞാന് നിനക്കു ആശംസകള് അയക്കുന്നു...<br />എനിക്കു നിന്നെ ഇഷ്ടമല്ലെങ്കില്ലും...<br />എനിക്കു നിന്നെ അല്പം പോലും സഹിക്കാന് പറ്റില്ലെങ്കില്ലും...<br />ഞാന് നിനക്കു ഇ-മെയില് അയക്കുന്ന ഏക ദിവസം...<br />ഞാന് നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന വര്ഷത്തിലെ ഏക ദിനം...<br />ഇല്ലെങ്കില് നിനക്കു ദേഷ്യമാണു... സങ്കടമാണു...<br />നിന്നോടു എനിക്കു സഹതാപമാണു...<br />വേറൊരു വികാരവും തോന്നുന്നില്ല തോന്നിയിട്ടുമില്ല<br />ഇനിയെങ്കില്ലും നമുക്കിതു നിര്ത്തിക്കൂടേ...രശ്മി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114126174155656451?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141182985249649122006-02-28T22:15:00.000-05:002006-03-01T12:03:12.176-05:00എന്െറ വെള്ളപട്ടംസ്വപ്നങ്ങളുടെ ലോകത്തിലെക്കു <br />ഞാനൊരു വെള്ളപട്ടം പായിച്ചു<br />നിനവിന് സ്വര്ണ്ണനൂലുകെട്ടി ഞനതിനെ<br />ഇന്നിന് മഴവില്ക്കുടന്നയില് മുക്കിത്തോര്ത്തവേ <br />എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന തിന് നൂലുകള്<br />വിട്ടതെപ്പോഴെന്നറിവീല<br />എന്റെ കൈവിട്ട വെള്ളപട്ടം<br />മനത്തു വര്ണ്ണങ്ങളാര്ന്നപ്പോള്<br />എനിക്ക് എന്തേ തോന്നിയതു ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114118298524964912?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141153614806403942006-02-28T14:06:00.000-05:002006-03-01T17:50:35.076-05:00നീയും ഞാനുംമണമുള്ള കനവുകള് മലര്വിടര്ത്തി മധുമാസ-<br />മെന് മലരിതളില് മധുപകരും മകരന്തമായി മാറിടവേ<br />അനുരാഗലോലയായിയെന് മംഗളകന്യകേ ! നീയരികില് നില്ക്കേ<br />രോമാഞ്ചമിളകും നിന് ഹെമാങ്കകങ്ങളിലെന് വിരലുകള് വിഹരിക്കവേ<br />മോഹനാംഗിയായി നീ മഴവില്ലുപോലെന് മാറില് ചാഞ്ഞിടവേ<br />വേദനസഹിയ്യാത്തൊരെന് ഹൃദയത്തിന് ക്ഷതങ്ങളിലൊരു<br />ശീതളസുഖസ്രവം പുരട്ടിയലിവര്ന്നു നീയെന്നെ തഴുകുന്നേരം<br />ഞാനൊരു ഗാനകോകിലമായി മാറിടുന്നു<br />പുഞ്ചിരിപൊടിയും നിന് ചെഞ്ചൊടിതളിരിടക്കിടെ നുകരുന്നേരം<br />തുള്ളിയുലഞ്ഞു തള്ളിവരുന്നൊരു നിര്വൃതിയായി നീ പടരുന്നെന്നില്<br />മദിച്ചിടും തിരയായി കലഹിച്ചുമടങ്ങി ഞാന്<br />കാമിച്ചുലഹരിയാര്ന്നണയുന്നേരമാര്ദ്രയാം<br />തീരം പോലെ പരിഭവം കരുതിടാതെ നീയ്യെന്നെ പുണര്ന്നിടുന്നൂ<br />അല്ലിലെ വെളിച്ചമേ അല്ലലിന് നേരമെന് നിഴലായി മാറുമോ നീ<br />സങ്കല്പസരസ്സില്ലെ പൊന്മുകുളമ്മേയെന് ഗാനമായിപൂവിതളൊഴിക്കില്ലേ നീ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114115361480640394?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141118385755396592006-02-28T04:17:00.000-05:002006-03-14T18:14:03.856-05:00എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്(നിന്നോട്) എനിക്കു പറയാനുള്ളത്<br /><br />നിദ്ര വെടിഞ്ഞ രാവിന് നിശ്ശബ്ദതയില്<br />എന്നൊറ്റക്കമ്പി വീണയില് നീ ശ്രുതിമീട്ടരുത്<br /><br />ജീവിതത്തിന് കണക്കു പുസ്തകത്തില്<br />പിറക്കാത്ത വാത്സല്യവുമൂഷുരമായ<br />മാതൃത്ത്വവും നീ തിരയരുത്<br /><br />ഒറ്റപ്പെടലിന് നിലയില്ലാക്കയങ്ങളില്<br />സ്നേഹത്തിന് പിടിവള്ളി നീ തേടരുത്<br /><br />എണ്ണാന് മറന്ന മഞ്ചാടിപ്പൂവിന്<br />ലാവണ്യത്തെ കുറിച്ചു നീ വാചാലനാവരുത്<br /><br />വിഥിയുടെ വേലിയേറ്റത്തില് മണ്ണിടിഞ്ഞ<br />നിനവുകളെ കുറിച്ചു നീ ചോദിക്കരുത്<br /><br />കരയാന് മറന്ന കാര്മേഘത്തിന് <br />നിസ്സഹായതയില് നീ കണ്ണുകളാഴ്ത്തരുത്<br /><br />മറുപടിയില്ലാ വാക്കുകളെന് തൊണ്ടയില് തടയുമ്പോള്<br />പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ വിശ്വാസമ്മളക്കാന് നീ നോക്കരുത്<br /><br />പരസ്പരം വഞ്ചിച്ച കാലടിപ്പാടുകള് വീണയിടനാഴികകളില് നിന്നും<br />ആശ്വാസത്തിന് വാക്കുകള് നീ കടമെടുക്കരുത്<br /><br />കുളിരൂറും നറുനിലാവില് നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളുടെ<br />നീര്ച്ചാലുകളില് നീ സാന്ത്വനത്തിന് മണലൂറ്റരുത്<br /><br />സ്വപ്നമഴപ്പെയ്യുന്ന മഞ്ഞു താഴ്വരയെ കുറിച്ചെന്റെ<br />ഏകാന്തതയുടെ പടിവാതിലില് നിന്നു നീ സംസാരിക്കരുത്<br /><br />നാളയുടെ പ്രതീക്ഷകളുറങ്ങുന്ന സ്വപ്നമാളികയില് നിന്നും<br />നിന്റെ മതങ്ങളെ കുറിച്ചു നീയാവേശം കൊള്ളരുത്<br /><br />കഥയില്ലാ പകലിന്റെ വരണ്ട വീഥികളിലാര്ദ്രത വറ്റിയ<br />രാവിന്നിടന്നാഴികളി, ലിട മുറിഞ്ഞ സുഖതമായ്യൊരു വാക്കില്<br /><br />ചാലിക്കാന് മറന്ന മയില്പ്പീലി വര്ണ്ണത്തില്<br />കൊഴിയാന് കാക്കുമൊരു തുമ്പപ്പൂവിന് മുഖപ്രസാദത്തില്<br />രാത്രിമഴയില്<br />എന്റെ നിഴലിനെ<br />എന്റെ ഗദ്ഗദത്തെ<br />എന്നെ നീ തേടരുത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114111838575539659?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23133426.post-1141090677716548852006-02-27T20:27:00.000-05:002006-02-27T20:37:57.726-05:00മഴമേഘങ്ങള്അങ്ങിനെ ഞാനും എഴുതി തുടങി … ബളോഗിംന്് അനന്ദ സാധ്യതയിലേകക് ഞാനും വരവായീ…<br /><br />ഇത്…<br />മഴ നഷ്ടപെട്ട മഴമേഘതതിന്െറ്റ കഥ ...<br />കാറ്റ് നഷ്ടപ്പെട്ട കരിയിലയുടെ കഥ ...<br />കറുത്ത മേഘങ്ങപടലങ്ങളെ വകഞ്ഞ് മാറ്റി…<br />നനുത്ത ചെറുകാറ്റിനെ തോളിലേറ്റി…<br />ചാറി തുടങ്ങിയാല്...അടിവച്ചുു കളിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റ്റെ ആര്൫തയോടെ ...<br />ചെറു ഞര൩ുകളിലാകെ ഉറഞ്ഞുകൂടന്ന സ്നേഹത്തിന്റ്റെ നനുത്ത തണുപ്പോടെ ...<br />ചിതറിതെറിച്ചാലും വീണ്ടും പ്ൃവഹിച്ചെത്തുന്ന ഓര്മ്മകളും അനുഭവങ്ങളും…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23133426-114109067771654885?l=mazhamekhangal.blogspot.com' alt='' /></div>Maguhttp://www.blogger.com/profile/14917957819509731879noreply@blogger.com1